«Ὁ ᾿Ιησοῦς ὁ ἀναληφθεὶς ἀφ᾿ ὑμῶν»
Δημοσιεύθηκε 21 Μαΐου 2026
Ἡ εἴσοδος τοῦ Χριστοῦ στήν δόξα Του εἶναι ἕνα μυστήριο πού ὑπερβαίνει τήν ἐμπειρία τῶν αἰσθήσεων τοῦ ἀνθρώπου καί δέν μπορεῖ νά περιορισθεῖ μόνο στό γεγονός τοῦ ὄρους τῶν Ἐλαιῶν. Τά ἱερά κείμενα ἀναφέρονται στό νόημα, τόν χρόνο καί τόν τρόπο τῆς ὑψώσεως τοῦ Χριστοῦ στόν οὐρανό. Στό φῶς τῶν ἱερῶν κειμένων μποροῦμε νά ἀνακαλύψουμε τήν βαθιά πραγματικότητα τοῦ μυστηρίου.
«Κανένας, βέβαια, δέν ἀνέβηκε στόν οὐρανό παρά μόνο ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου, πού κατέβηκε ἀπό τόν οὐρανό, καί πού εἶναι στόν οὐρανό» (Ἰωάννου γ΄, 13) Ὅσο κι ἄν προσπαθήσει ὁ ἄνθρωπος νά ἀνεβεῖ στόν οὐρανό οὐσιαστικά ἐπιδιώκει τό ἀνέφικτο. Ἀντίθετα αὐτή τήν ἀπόσταση γεφυρώνει ὁ Θεός πού καταβαίνει ἀπό τόν οὐρανό γιά νά συναντήσει τούς ἀνθρώπους στή γῆ. Ὡς τόπο ἐπιλέγει τά ὄρη στά ὁποῖα ἀναβαίνουν οἱ ἄνθρωποι ὅπως στό Σινᾶ (Ἐξόδου ιθ΄, 20) καί στό Θαβώρ (Ματθαίου ιζ΄, 1-13). Ὁ Κύριος μας Ἰησοῦς Χριστός πού ὑψώθηκε στά δεξιά τοῦ Θεοῦ μετά τήν Ἀνάστασή Του ἔπρεπε νά «ἀναβεῖ» στόν οὐρανό.
Ἡ ἀνάβασή Του λοιπόν στόν οὐρανό δέν ἦταν μόνο ὁ θρίαμβος ἑνός ἀνθρώπου πού θεώθηκε, πού προβιβάσθηκε δηλαδή σέ θεία τάξη, ἀλλά ἡ ἐπιστροφή τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ στόν οὐράνιο κόσμο ἀπό ὅπου εἶχε ἔλθει. Σύμφωνα μέ τήν Ἁγία Γραφή ὁ Χριστός πρίν ζήσει ἐπάνω στή γῆ ἦταν κοντά στόν Θεό ὡς Υἱός.
Ἡ ὑπεροχή τοῦ Χριστοῦ.
Τά βιβλικά κείμενα τονίζουν τήν ὑπεροχή τοῦ Κυρίου, ὅτι ὡς Υἱός τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀνώτερος ἀπό ὅλα τά οὐράνια κτιστά ὄντα ἀφοῦ εἶναι ὁ Δημιουργός τους (Κολοσσαεῖς α΄, 15-19)
Ὁ ἀπόστολος Παῦλος τονίζει, ὅτι ὁ Χριστός θριάμβευσε ἐπάνω στίς οὐράνιες δυνάμεις μέ τόν Σταυρό Του, ὅτι ἡ ἀνάβαση τοῦ Χριστοῦ ἐπάνω ἀπό ὅλους τούς οὐρανούς σημαίνει τήν κυριαρχία Του ἐπάνω στό σύμπαν, τό ὁποῖο «πληροῖ» (Ἐφεσίους δ΄, 10) καί «ἀνακεφαλαιώνει» (Ἐφεσίους α΄, 10) ὡς κεφαλή. Σ’ αὐτή τήν ὑπεροχή Του στηρίζονται οἱ δηλώσεις Του τήν ἡμέρα τῆς Ἀναστάσεως πρός τούς Μαθητές Του: «Ὁ Θεός μοῦ ἔδωσε ὅλη τήν ἐξουσία στόν οὐρανό καί στή γῆ» (Ματθαίου κη ΄, 18)
Ἡ Ἀνάληψη προοίμιο τῆς Δευτέρας Παρουσίας.
«Αὐτός ὁ Ἰησοῦς, πού ἀναλήφθηκε ἀπό ἀνάμεσά σας στόν οὐρανό, ἔτσι θά ’ρθει πάλι, μέ τόν ἴδιο τρόπο πού τόν εἴδατε νά πηγαίνει ἐκεῖ» (Πράξεων α΄, 11)
Αὐτά τά λόγια τῶν Ἀγγέλων συνδέουν στενά τήν ἀνάβαση τοῦ Χριστοῦ στόν οὐρανό μέ τόν ἐρχομό Του πάλι στούς ἔσχατους καιρούς. Ὅσο θά περιμένουμε αὐτή τήν ἐπιστροφή ἡ παραμονή τοῦ Ἰησοῦ στόν οὐρανό εἶναι ὁριστική. Ἔχει ὅμως προσωρινό χαρακτήρα.
Ὁ Ἰησοῦς Χριστός παραμένει ἐκεῖ κρυμμένος γιά τούς ἀνθρώπους ὥς τήν τελική φανέρωσή Του (Κολοσσαεῖς γ΄, 1-4) ὅταν θά ἀποκαταστήσει τά πάντα (Πράξεων γ΄, 11). Τότε θά ἔλθει ὅπως ἔφυγε (Πράξεων α΄, 11) καταβαίνοντας ἀπό τόν οὐρανό (Θεσσαλονικεῖς Α΄ δ΄, 16 καί Β΄, α΄ 7) ἐπάνω σέ νεφέλες (Ἀποκαλύψεως α΄, 7 καί ιδ΄, 14) ἐνῶ οἱ ἐκλεκτοί Του θά ἀνεβοῦν ἐπάνω σέ νεφέλες γιά νά Τόν συναντήσουν (Θεσσαλονικεῖς Α΄ δ΄, 17).
Ἡ βαθιά βεβαιότητα πού προκύπτει ἀπ’ ὅλα αὐτά τά θέματα εἶναι ὅτι ὁ Χριστός θριαμβευτής τοῦ θανάτου, ἐγκαινίασε ἕνα νέο τρόπο ζωῆς κοντά στόν Θεό. Εἰσῆλθε πρῶτος ἐκεῖ γιά νά προετοιμάσει μία θέση γιά τούς ἐκλεκτούς κι ἔπειτα θά ἔλθει καί θά τούς εἰσαγάγει ἐκεῖ γιά νά ζήσουν αἰώνια μαζί Του (Ἰωάννου ιδ΄, 2).
Περιμένοντας τήν τελική αὐτή φάση οἱ πιστοί Χριστιανοί πρέπει νά μένουν ἑνωμένοι μέ τόν δοξασμένο Κύριό Τους Ἰησοῦ Χριστό μέσω τῆς πίστεως καί τῆς συμμετοχῆς στά ἅγια Μυστήρια. Ἀπό τώρα ἀναστημένοι καί μάλιστα καθισμένοι στούς οὐρανούς μαζί Του (Ἐφεσίους β΄, 6) ἐπιζητοῦν καί φρονοῦν «τά ἄνω» (Κολοσσαεῖς γ΄, 1), γιατί ἡ ζωή τους « κέκρυπται σὺν τῷ Χριστῷ ἐν τῷ Θεῷ» (Κολοσσαεῖς γ΄, 3). Ἡ πολιτεία τους βρίσκεται στούς οὐρανούς (Φιλιππησίους γ΄, 20). Τό οὐράνιο σκήνωμα πού τούς περιμένει, τό σῶμα πού ποθοῦν νά περιβληθοῦν (Κορινθίους Α΄ ε΄, 1) εἶναι ὁ Ἴδιος ὁ δοξασμένος Χριστός (Φιλιππησίους γ΄, 21) ὁ «ἐπουράνιος ἄνθρωπος» (Κορινθίους Α΄ ιε΄, 45-49).
Ἀπ’ αὐτή τήν πίστη πηγάζει ἡ πνευματικότητα τῆς Ἀναλήψεως πού ἐπιτρέπει στό χριστιανό νά ζεῖ ἀπό τώρα μέσα στήν πραγματικότητα τοῦ καινούργιου κόσμου, ὅπου βασιλεύει ὁ Χριστός.
Ὡστόσο δέν ἀποσπᾶται ἀπό τόν παλαιό αὐτό κόσμο πού τόν κρατεῖ ἀκόμη. Ἀντίθετα ἔχει ἀποστολή καί ἐξουσία νά ζήσει μέσα σ’ αὐτόν μ’ ἕνα καινούργιο τρόπο, ὥστε νά ὁδηγήσει αὐτόν τόν κόσμο στήν ἔνδοξη μεταμόρφωση στήν ὁποία τόν καλεῖ ὁ Θεός.
