«Διά τάς ἀνομίας αὐτῶν παρεδόθη»
Ἀπό τούς θεοπνεύστους συγγραφεῖς τῆς ἁγίας Γραφῆς καί τούς αὐτόπτες καί αὐτηκόους μάρτυρες τοῦ Χριστοῦ, τούς ἁγίους Ἀποστόλους, πληροφορούμεθα, ὅτι ὁ Κύριoς σταυρώθηκε :
1. Μέ ἀνόμους, ἀνάμεσα σέ ἀνθρώπους πού δέν ζοῦσαν σύμφωνα μέ τόν νόμο τοῦ Θεοῦ. Δέν ὑπάκουαν τίς ἐντολές καί τό θεῖο θέλημά κατά τίς πνευματικές ἐπιταγές Του.
Νόμος ὀνομάζονται οἱ ἐντολές πού δόθηκαν ἀπό τό Θεό μέ τόν Μωϋσῆ στό Σινᾶ στούς Ἰσραηλῖτες, ὁ γνωστός μας Δεκάλογος. Μ’ αὐτές καλοῦνταν νά πορευθοῦν καί νά ρυθμίζουν τίς σχέσεις τους μέ τόν Θεό Πατέρα τους καί τίς μεταξύ τους σχέσεις.
Ἡ προφητεία τοῦ Ἠσαΐου περί τοῦ Μεσσία ἀνήγγειλε:
Πρῶτον ὅτι μέ τό πάθος Του θά σήκωνε τό βάρος τῶν ἁμαρτιῶν τῶν ἀνθρώπων. Δεύτερον, ὅτι, γι’ αὐτό τόν λόγο θά δοξαζόταν κληρονομώντας πολλούς, ἐννοεῖται ψυχές ἀνθρώπων καί διασκορπίζοντας τά λάφυρα τῶν ἰσχυρῶν, δηλαδή τῶν δαιμόνων. Τρίτον ὅτι θά θεωρηθεῖ ὡς εἰδωλολάτρης.
Οἱ σταυρωτές Του τοῦ ἔκαμαν αὐτή τήν προσβολή νά τόν σταυρώσουν μεταξύ τῶν κακούργων ὡς μή ἀνήκοντα στόν Ἰουδαϊκό λαό, ὅπως προφήτετσε ὁ Ἠσαΐας (νγ΄, 12).
Ὁ Κύριoς ἐπιβεβαιώνει, ὅτι ἡ προφητεία αὐτή θά πραγματοποιηθεῖ στόν Ἴδιο, στό τίμιο προσωπό Του καί τήν ἄμεμπτη βιοτή Του : “Τοῦτο τό γεγραμμένον δεῖ τελεσθῆναι ἐν ἐμοί, τό καί μετά ἀνόμων ἐλογίσθη” (Λουκᾶ κβ΄, 37)
Μέ τίς ἀποφάσεις τῶν σταυρωτῶν ἐπαληθεύθηκε ἡ προφητεία τοῦ εὐαγγελιστή Λουκᾶ “Ὅταν ἔφτασαν στό μέρος πού ὀνομαζόταν “Κρανίο”, σταύρωσαν ἐκεῖ τόν Ἰησοῦ καί τούς κακούργους, τόν ἕνα στά δεξιά του καί τόν ἄλλο στά ἀριστερά” (Λουκᾶ κγ΄, 33)
2. Ἀπό ἀνόμους, ἀπό τούς Ἑβραίους, πού δέν σεβάσθηκαν καί δέν τήρησαν τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ καί δίκασαν καί καταδίκασαν ἄδικα καί παράνομα τόν Κύριo σέ θάνατο μέ ἀτιμωτική σταύρωση.
Αὐτή εἶναι ἡ γνώμη τοῦ ἀποστόλου Πέτρου, τήν ὁποία μέ μεγάλη παρρησία καί θάρρος κήρυξε στούς ἐκπλήκτους Ἰουδαίους τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς μετά τήν κάθοδο τοῦ ἁγίου Πνεύματος “Ἐσεῖς τόν Ἰησοῦ τόν θανατώσατε, βάζοντας ἀνθρώπους πού δέν ἔχουν τό νόμο τοῦ Θεοῦ νά τόν καρφώσουν στό σταυρό. Σᾶς παραδόθηκε γιατί ἔτσι ὅρισε ὁ Θεός, πού τό θέλησε καί τό γνώριζε. Ὁ Θεός ὅμως τόν ἀνάστησε, ἐλευθερώνοντας τόν ἀπό τά δεσμά τοῦ θανάτου, γιατί ἦταν ἀδύνατο νά τόν κρατήσει ὁ θάνατος ” (Πράξεων β΄, 23)
Τήν ἴδια ἄποψη ἐπανέλαβε καί ὁ πρωτομάρτυρας Στέφανος ἐνώπιον τοῦ ἰουδαϊκοῦ Δικαστηρίου, πού τόν ἐδίκαζε καί τόν καταδίκασε στόν θάνατο μέ λιθοβολισμό : “ Ποιόν ἀπό τούς προφῆτες δέν καταδίωξαν οἱ προπάτορές σας; Θανάτωσαν αὐτούς πού προφήτεψαν τόν ἐρχομό τοῦ Δίκαιου Μεσσία, πού κι ἐσεῖς τώρα γίνατε προδότες καί φονιάδες του ” (Πράξεων ζ΄, 52)
3.Γιά ἀνόμους γιά μᾶς πού δέν ἐλάβαμε καί ἀγνοούσαμε τόν νόμο, τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ γιά νά δικαιωθοῦμε μέ τήν χάριτι τῆς θυσίας Του, νά ἀποκατασταθοῦμε στόν πνευματικό κόσμο:
“Γιατί ὁ Χριστός, παρ’ ὅλο πού ἤμασταν ἀκόμη ἀνίκανοι νά κάνουμε τό καλό, πέθανε γιά μᾶς, τούς ἀσεβεῖς ἀνθρώπους, στόν προκαθορισμένο καιρό ” (Ρωμαίους ε΄ 6, Α΄ Πέτρου γ΄ 18).
Ἄνομοι στήν γλῶσσα τῆς Καινῆς Διαθήκης θεωροῦνται κατά κύριο λόγο οἱ εἰδολωλάτρες, ἐπειδή δέν ἔλαβαν καί δέν γνώριζαν τόν νόμο δηλ. τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ, ὅπως τίς ἐγνώριζαν οἱ Ἰσραηλῖτες.
Ὁ Χριστός ἐσταυρώθη καί γιά τούς Ἰσραηλῖτες καί γιά ὅλους τούς ἀνθρώπους πού ζοῦν ἁμαρτωλά, ἄνομα, κάθε ἐποχῆς.
Ὁ σταυρός τῶν Χριστιανῶν
Οἱ μαθητές τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ ταυτίζονται μέ τόν Διδάσκαλό τους κατά τήν ἀπαίτηση :
«Εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθείτω μοι» (Ματθαίου ιστ΄, 24 ).
Μέ τούς λόγους αὐτούς ὁ Χριστός ζητεῖ ἀπό τούς μαθητές Του νά πεθάνουν γιά τόν ἑαυτό τους, νά πεθάνουν γιά τόν κόσμο διακόπτοντας ὅλους τούς φυσικούς δεσμούς μέ τόν κόσμο τῆς ἁμαρτίας καί νά εἶναι ἕτοιμοι νά δεχθοῦν νά τοῦς πάρουν τήν ζωή ἕνεκα τοῦ Ἰησοῦ. Αὐτά ὅμως συνιστοῦν τήν δόξα του.
Ὁ σταυρός τοῦ Χριστοῦ γίνεται στήν ζωή τοῦ Χριστιανοῦ τό σύνορο ἀνάμεσα στούς δύο κόσμους, αὐτόν τῆς σάρκας καί αὐτόν τοῦ πνεύματος. Ὁ πιστός πού ἀποδέχεται καί σηκώνει τόν σταυρό του ἀκολουθώντας τόν Ἐσταυρωμένο Χριστό ζώντας τήν ἐσταυρωμένη ζωή μπορεῖ μαζί μέ τόν ἀπόστολο Παύλο νά ἀναφωνεῖ ὑπερήφανα:
«Ὅσο γιά μένα, δέ θέλω ἄλλη ἀφορμή γιά καύχηση ἐκτός ἀπό τό σταυρό τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, τό σταυρό πού πάνω του πέθανε ὁ κόσμος γιά μένα κι ἐγώ γιά τόν κόσμο» (Πρός Γαλάτας στ΄, 14).
