«Κύριος ἐπεσκέψατο τόν λαόν αὐτοῦ»

Δημοσιεύθηκε 22 Ἰανουαρίου 2026

 

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ὑπενθυμίζει στόν μαθητή Του καί ἐπίσκοπο Ἐφέσου (Πράξεων ιστ΄, 1) Τιμόθεον νά μή λησμονεῖ να ἀναζωπυρεῖ τά χάρισμα τοῦ Θεοῦ (Β΄ Πρός Τιμόθεον α΄, 6). Ἡ ἱεραποστολική ἐργασία στήν Ἐκκλησία ἀπαιτεῖ ἡ φλόγα τῆς διακονίας μας νά εἶναι ζωηρή. Τό θεμιτό ἀποτέλεσμα θά πρέπει νά ἀποσκοπεῖ στήν ἀναζωπύρηση τοῦ ποιμαντικοῦ ἐνδιαφέροντός μας ἰδιαιτέρως γιά ὅλους, ὅσοι διακονοῦν στήν Ἐκκλησία ὡς ποιμένες.

Ὁ ἐργάτης τοῦ Εὐαγγελίου, κι ὅταν μάλιστα ἐργάζεται μεταξύ τῶν νέων, ὀφείλει νά λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν του πρός σχεδιασμό τῆς διακονίας του σύγχρονα δεδομένα, τήν ἐπικρατοῦσα κατάσταση στόν κόσμο καί στήν κοινωνία, τίς σύγχρονες τάσεις, τά ἰδεολογικά ρεύματα, τούς παράγοντες  πού διαμορφώνουν τήν κοινή γνώμη καί τό ἦθος τῶν πολιτῶν.

  Δέν ἐπιμένουμε περισσότερο στήν ἀνάγκην αὐτή, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ μιά ἀπαραίτητη προϋπόθεση γιά τήν ἄσκηση τῆς ποιμαντικῆς καί τήν προσδοκία καρπῶν. Οὔτε ὁ Κύριος, οὔτε οἱ Ἀπόστολοι, οὔτε οἱ ἅγιοι Πατέρες, ἀγνοοῦσαν τήν ἐποχή τους, τά σύγχρονα γι’ αὐτούς προβλήματα καί τίς ἰσχυρές τάσεις πού ἐπικρατοῦσαν. Ἀντίθετα τά ἐλάμβαναν ὑπ’ ὄψιν τους καί ἐπεδίωκαν νά τά φωτίσουν μέ τό φῶς τῆς θείας ἀλήθειας ἤ νά τά ἐπιλύσουν κατά τήν δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ καί τό ἅγιο θελημά Του

Καλούμεθα λοιπόν νά ἀπαντήσουμε ποιές εἶναι οἱ σύγχρονες τάσεις πού ἐπηρρεάζουν θετικῶς ἤ ἀρνητικῶς τό ἔργο μας;

Θά ἐπιδιώξουμε νά ἀπαριθμήσουμε ὅσες μπορέσουμε νά προσδιορίσουμε:

α. Ἡ πρώτη τάση ἡ ὁποία δημιουργεῖ μάλιστα κι ἕνα κλίμα εὐνοϊκό εἶναι ἡ πνευματική ἀφύπνιση ὅλων, ἰδιαιτέρως δέ τῶν νέων. Κι εἶναι πράγματι ἀπόδειξη τῆς δυνάμεως πού ἔχει ἡ πίστη τοῦ πιστοῦ στόν Θεό, ἡ ὁποία ἄντεξε καί διατηρήθηκε κάτω ἀπό συνθῆκες διωγμοῦ καί μαρτυρίου ἀνά τούς αἰῶνες. Αὐτή ἡ τάση δημιουργεῖ ἕνα εὐνοϊκό κλίμα καί καλές συνθῆκες γιά τήν ποιμαντική ἐργασία μας. Σέ μᾶς ἐναπόκειται νά ἀξιοποιήσουμε αὐτό τό πολύ θετικό στοιχεῖο στήν ποιμαντική ἐργασία μας.

β. Ἡ κατάρρευση τῆς ἀθεΐας. Τήν πτώση της προεφήτευσε καί προεδήλωσε ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης στήν Ἀποκάλυψη μέ τήν ὄραση τῆς μυστηριώδους «πόρνης τῆς μεγάλης πού ἐκάθητο ἐπάνω σέ πολλά νερά μέ τήν ὁποίαν ἐπόρνευσαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς καί ἐμέθυσαν οἱ κάτοικοι τῆς γῆς ἀπό τό κρασί τῆς πορνείας της» (Ἀποκαλύψεως ιζ΄, 1). Στίς μέρες μας ἔχουμε τήν ἰδιαίτερη εὐλογία νά διαπιστώσουμε τήν θαυμαστή δύναμη τοῦ μεγάλου Θεοῦ τοῦ Παντοκράτορος, ὁ Ὁποῖος «καθεῖλεν δυνάστας ἀπό θρόνων καί ὕψωσε ταπεινούς» (Λουκᾶ α΄, 51). Ἡ κατάρρευση τῶν ἀθέων καθεστώτων εἶναι ἔργο τῆς πανσθενοῦς Δεξιᾶς τοῦ Ὑψίστου, «ὅστις ἐπεῖδεν ἐπί τήν ταπείνωσιν καί ἐξουδένωσιν τοῦ λαοῦ Του».

Ποιός μπορεῖ νά ἀρνηθεῖ αὐτήν τήν θεία δύναμη καί μεγαλειότητά Του. Κι ἐμεῖς ὀφείλουμε νά κηρύξουμε πανταχοῦ μετά δυνάμεως καί σθένους ὅτι «Κύριος ἐπεσκέψατο τόν λαόν αὐτοῦ καί οὐκ ἐγκατέλειπεν αὐτόν».

Ἡ πείνα καί ἡ δίψα τῶν πιστῶν γιά ἐμπειρίες καί ἀληθινό νόημα ζωῆς. Στίς ἡμέρες μας διαπιστώνουμε, ὅτι ἀνθοῦν φαινόμενα παραθρησκείας καί καταστροφικῶν λατρειῶν καί αἱρέσεων. Διάφοροι σύγχρονοι «Μεσσίες» «Χριστοί» «Φωτισμένοι» Διδάσκαλοι ἔχουν ἀναλάβει τό ὑψηλό ἔργο νά σώσουν τήν ἀνθρωπότητα καί ὄχι πάντως δωρεάν. Κοινόβια, Σχολές, Ὀργανώσεις καί πολλά ἀλλ’ ὑπόσχονται στούς πιστούς νά τούς λύσουν ὅλα. Τά προβλήματα αὐτόματα καί ἄμεσα. Ὅλα αὐτά δείχνουν μιά ἀναζήτηση τοῦ ἀνθρώπου. Ὅλα αὐτά μᾶς προκαλοῦν γιά νά ἐπέμβουμε δυναμικά καί ἀποφασιστικά προσφέροντας τήν γνησιότητα τῆς θείας ἀλήθειας τῆς Ἐκκλησίας μας, πληρώνοντας τό ἐσωτερικό κενό τῶν ψυχῶν τῶν πιστῶν μέ τήν χάρι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος πού κάνει τόν ἀνθρωπο ὄχι ἁπλῶς εὐτυχισμένο ἀλλά «υἱό Θεοῦ» δηλαδή κατά χάριν.

Ποιός ἀπό μᾶς μπορεῖ νά ἀγνοήση τήν κραυγή τῆς ἀγωνίες τῶν ἀνθρώπων   πού παγιδεύοντας καθημερινά ἀπό τούς ψευδόχριστους καί ψευδοπροφῆτες.

Ἡ πάση φύσεως ἐξαρτήσεις (ὑλικές καί τεχνολογικές), Τά Ναρκωτικά, ἡ θεοποίση τῆς πορνείας καί πάσης ἀκαθαρσίας καί ἄλλα φαινόμενα παρακμῆς μαρτυροῦν τήν ἔκπτωση τῆς ζωῆς μας. Ἡ Ἐκκλησία μέ τούς ἐργάτες της τούς καλούς Σαμαρεῖτες της ὀφείλει νά σκύψει μέ στοργή πάνω ἀπό τούς ἡμιθανεῖς γιά νά τούς παριθάλψει καί θεραπεύσει ἀπό τίς ὀδυνηρές πληγές τῆς ἁμαρτωλῆς ζωῆς τους. Πῶς μποροῦμε νά ἀρνηθοῦμε τήν προσφορά αὐτῆς τῆς διακονίας;

Πρέπει νά εἴμαστε ἕτοιμοι γιά νά δώσουμε τήν μαρτυρία τῆς ὀρθοδόξου πίστεως καί ζωῆς σέ τόσα ἑκατομμύρια ἀνθρώπων πού τήν ἀναζητοῦν.

Ἡ ἔκρηξη τῆς τεχνολογίας, ἡ ἀνάπτυξη τῶν ἐπιστημῶν, ἡ πλήθυνση τῆς γνώσεως (μέ τήν ἐξειδίκευσή της), οἱ ἐπιδόσεις καί τά ἐπιτεύγματα ὅλων τῶν ἐπιστημῶν ἀκόμη κι αὐτῶν πού ἀναφέρονται στήν ἱερά ὑπόθεση τῆς ἀναπαραγωγῆς τῶν ἀνθρώπων μᾶς καλοῦν σέ προβληματισμούς καί ἀποφάσεις. Προκαλούμαστε νά ἑτοιμαστοῦμε γιά νά προσφέρουμε τό εὐαγγέλιο τήν μοναδική πρόταση ζωῆς.

Τό νέο ἦθος στήν ἐποχή μας θά πρέπει νά ἔχει ἐκκλησιαστική καί σωτηριολογική προοπτική γιά τόν ἄνθρωπο, πού μόνο βιώνοντας τήν ἐν Χριστῷ καί κατά Χριστόν ζωή μπορεῖ νά ἐλπίζει στήν σωτηρία του.